Operacje stulejki

Stulejka

  Terminem tym określa się zwężenie napletka. W przypadku niewielkiego zwężenia trudności mogą po- jawiać  się przy próbie zsunięcia napletka podczas wzwodu.  Jeśli zwężenie jest poważniejsze napletek nie daje się zsunąć  z  żołędzi również gdy prącie jest wiotkie.  Najbardziej zaawansowane, szpilkowate zwężenia utrudniają oddawanie moczu. Wówczas w czasie mikcji mocz wypełnia przestrzeń pod naplet- kiem,  który przybiera postać balonika.  Schorzenie może pojawić się w każdym wieku.  Stulejka może być wrodzona,  może też powstać po przebyciu stanu zapalnego  lub odczynu alergicznego.  Próby od- ciągania na siłę napletka u małych chłopców, powodujące pękanie delikatnej skóry, mogą być przyczy- ną powstania stulejki w późniejszym wieku.

Powikłaniem stulejki jest załupek. Załupek to stan polegający na obrzęku i niedokrwieniu odprowadzo- nego za rowek zażołędny zwężonego napletka. Pacjent odczuwa silny ból i musi szybko zgłosić się na ostry dyżur urologiczny.

Wskazania do operacji

U dorosłych mężczyzn wskazaniem do leczenia operacyjnego są trudności  w  odprowadzaniu napletka podczas  stosunku seksualnego oraz do celów higienicznych.  Leczenie małych chłopców może zostać odroczone nawet o kilka lat o ile stulejka nie powoduje trudności  w  opróżnianiu  pęcherza  moczowego. U dzieci zwykle podejmuje się próbę leczenia zachowawczego przy użyciu specjalnych maści. W przy- padku niepowodzenia lekarz podejmuje decyzję o leczeniu operacyjnym.

Operacje stulejki u dorosłych wykonują urolodzy.  Dzieci są operowane przez urologów,  chirurgów dzie- cięcych lub urologów dziecięcych.

Przebieg operacji

Najskuteczniejszą metodą operacyjnego leczenia stulejki jest wykonanie obrzezania (łac. circumcisio). Pacjent zgłasza się do operacji na czczo. Przed zabiegiem należy ogolić owłosienie łonowe. Poza czynnościami higienicznymi żadne specjalne przygotowanie nie obowiązuj. Zabieg wykonuje się w znie- czuleniu miejscowym (znieczulona jest skóra prącia). Napletek zostaje wycięty w całości. Brzegi skóry zeszywa się pojedynczymi  szwami wchłanialnymi. Zabieg trwa około 30-45 minut.

Istnieją inne metody operowania stulejki polegające na odpowiednim nacinaniu i zeszywaniu skóry napletka. Ich zaletą jest zachowanie napletka, jednak częściej może dochodzić do nawrotu zwężenia. Efekt kosmetyczny też jest nie zawsze oczekiwany.

Po zabiegu

Nawet po zabiegu przeprowadzonym w znieczuleniu miejscowym zakazane jest prowadzenie pojazdów mechanicznych. Następnego dnia można powrócić do lekkiej pracy. Duży wysiłek fizyczny jest przeciw- wskazany przez tydzień. Opatrunek można zdjąć następnego dnia lub wcześniej w przypadku zabrudze- nia.  Ranę należy  delikatnie  przemywać  codziennie przy użyciu gazika i przegotowanej wody.  Lekarz może  przepisać antybiotyk i środki przeciwbólowe.  Można stosować  leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, zwłaszcza w pierwszej dobie po zabiegu. Aktywność seksualną można podejmować miesiąc po zabiegu

Do powikłań operacji zaliczamy: zakażenie rany, krwawienie, rozejście się rany. W razie krwawienia należy uciskać krwawiące miejsce przez kilka-kilkanaście minut.

.Do lekarza należy zgłosić się w przypadku: ropnego wycieku z rany, pęknięcia szwów lub nieustępują- cego krwawienia